De vader, de zoon en het heilige feest

De vader, de zoon en het heilige feest is terug! In de theaters t/m januari 2017.

Snel en kundig pakt hij het publiek in en neemt het mee in zijn verhaal
Kirmiziyüz besluit zijn persoonlijke verhaal ontroerend en vol hoop.“, ★★★★ ParoolKnap is hoe Kırmızıyüz zich de stem van zijn vader heeft eigengemaakt; de taal van een Turkse gastarbeider die in de Achterhoek Nederlands geleerd heeft. Nog knapper is hoe hij, soms van het ene woord op het andere, wisselt tussen de stem van zijn vader en die van hemzelf. Dit is het flexibele toneelspel waarin Kırmızıyüz op zijn best is.”Theaterkrant

In november 2010 maakte Sadettin Kirmiziyüz de grootste reis uit zijn leven. Samen met zijn vader trok hij naar Mekka voor de bedevaart, de Hadj, om zo een familiale traditie voort te zetten. Met zijn vader als voorganger in dit eeuwenoude ritueel, werd hij als leerling ingewijd. Gewapend met de ervaringen van deze indringende reis maakt hij een voorstelling over vaders en zonen, geloven en niet geloven, Abraham, Isaak, Mohammed, God en Allah. Een heilige roadstory waarin niets niet kan en alles waar is. En dat moet gevierd worden. Nu, zes jaar later, speelt Sadettin deze voorstelling opnieuw!

Energiek vertelt hij van de hadj met zijn vader, een pittige confrontatie met zijn wortels … Kirmiziyüz heeft een sterk charisma en kan mooi vertellen … je hebt na afloop het gevoel in Mekka te zijn geweest zonder dat je het wist”, Volkskrant
de flair en knipoog waarmee Kirmiziyüz vertelt, doet de voorstelling ademen, de oprechtheid bijwijlen naar adem happen”, Knack
Kırmızıyüz is niet alleen een aanstekelijk prater, hij kruidt het verhaal met een grote reeks sappige details, die voor een belangrijk deel in zijn beweeglijke lijf zijn gaan zitten (….) hier gaat het dus allemaal om, een paar plankieren en een gierende hartstocht. In de gaten houden dus!”, De Groene Amsterdammer

Voor de Queeste hield Sadettin een blog bij tijdens de reis, dat blog is hier terug te vinden.

 

 

In de media:

Sander Janssens, Parool, 6 dec 2016

Snel en kundig pakt hij het publiek in en neemt het mee in zijn verhaal” 
Kirmiziyüz besluit zijn persoonlijke verhaal ontroerend en vol hoop. ★★★★

lees verder

Camille Creyghton, Theaterkrant, 28 okt 2016

Knap is hoe Kırmızıyüz zich de stem van zijn vader heeft eigengemaakt; de taal van een Turkse gastarbeider die in de Achterhoek Nederlands geleerd heeft. Nog knapper is hoe hij, soms van het ene woord op het andere, wisselt tussen de stem van zijn vader en die van hemzelf. Dit is het flexibele toneelspel waarin Kırmızıyüz op zijn best is.” ★★★

lees verder

Annette Embrechts, de Volkskrant, 24 feb 2011

“Energiek vertelt hij van de hadj met zijn vader, een pittige confrontatie met zijn wortels … Kirmiziyüz heeft een sterk charisma en kan mooi vertellen … je hebt na afloop het gevoel in Mekka te zijn geweest zonder dat je het wist”

lees verder

Liv Laveyne, Knack, 1 mrt 2011

“de flair en knipoog waarmee Kirmiziyüz vertelt, doet de voorstelling ademen, de oprechtheid bijwijlen naar adem happen”

lees verder

Loek Zonneveld, De Groene Amsterdammer, 7 apr 2011

“Kırmızıyüz is niet alleen een aanstekelijk prater, hij kruidt het verhaal met een grote reeks sappige details, die voor een belangrijk deel in zijn beweeglijke lijf zijn gaan zitten (….) hier gaat het dus allemaal om, een paar plankieren en een gierende hartstocht. In de gaten houden dus!”

lees verder